Programma

Programma van Groen Westerlo voor de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober

 

Mobiliteit en verkeersveiligheid

Elke inwoner van Westerlo, jong én oud, moet zich vlot en veilig kunnen verplaatsen. Voetgangers en fietsers verdienen de ruimte en de maatregelen die dit mogelijk maken. Veilig kunnen wandelen en fietsen moet weer vanzelfsprekend zijn.

 

Groen zal investeren in betere en veilige fietsroutes tussen deeldorpen, naar school, werk, jeugdbeweging of sportclub. Als het aan ons ligt, komt er – zoals in wel meer gemeenten – een digitale schoolroutekaart. Die brengt de knelpunten op schoolroutes en het verplaatsingsgedrag van leerlingen in kaart.

Trage wegen (Trage wegen zijn paden of wegen die bestemd zijn voor niet-gemotoriseerd verkeer. Wandelaars, fietsers en ruiters zijn de belangrijkste gebruikers) zijn een belangrijk onderdeel in het mobiliteitsdebat. Trage wegen zijn meestal ideale veilige verbindingswegen voor fietsers en voetgangers. Wij gaan voor een verdere inventarisatie in alle deeldorpen en de opname van een onderhoudsplan voor deze wegen in het beleidsprogramma. 

 

Heultje krijgt een volwaardige fietssnelweg op de oude spoorweg Aarschot –Herentals. In de dorpskernen leggen we echte  fietsstraten aan: daar hebben fietsers voorrang op auto's.  Zone 30 voeren we in alle dorpskernen in.  Sluipverkeer pakken we resoluut aan. 

 

Ook ouderen gaan dikwijls te voet of met de fiets. Als voetpaden, fietsinfrastructuur en openbaar vervoer niet in orde zijn, dreigt voor veel ouderen eenzaamheid. Voor mensen met een fysieke beperking zorgen we voor goed onderhouden en obstakelvrije voetpaden. Iedereen heeft recht op mobiliteit.

 

Openbaar vervoer komt steeds meer onder druk te staan. Bij De Lijn moeten we een vlotte verbinding met onze buurgemeenten blijven bepleiten. We vragen eveneens een mobiele lijnwinkel op onze wekelijkse markt.

 

Een autodeelsysteem zoals Cambio willen we naar Westerlo halen.

 

Een bijzonder aandachtspunt is de situatie in Heultje dorp. De oorzaak van het probleem is dat men de transportsector een plaats gegeven heeft waar er geen goede ontsluitingswegen zijn.  Dit is een bovenlokaal probleem dat niet op te lossen is door één gemeente alleen.  De huidige oplossing waar het gemeentebestuur en andere oppositiepartijen steeds maar weer mee afkomen en die het verkeer moet spreiden over de verschillende buurgemeenten werkt overduidelijk niet, omdat die gemeenten systematisch hun wegen afgesloten hebben voor zwaar vrachtverkeer.  Als lokaal gemeentebestuur kan je dan nog denken aan het aanpassen van de wegen op grondgebied Westerlo.  De optie om het bestaande wegtracé aan te passen lijkt ons praktisch niet haalbaar en is tevens maar een lapmiddel.  Een nieuwe ontsluitingsweg aanleggen lijkt ons ook niet de juiste keuze, omdat het een aanslag is op onze open ruimte.

 

Groen Westerlo wil voluit gaan voor een structurele oplossing door met de betrokken transportbedrijven en de Vlaamse overheid in overleg te gaan over herlocatie naar een plaats met directe ontsluitingsmogelijkheden.  Een terrein gelegen dicht bij een snelweg lijkt ons daarbij een logische keuze voor de inplanting van een transportbedrijf. Een herlocatie kost veel geld? Ook de oplossingen die worden voorgesteld door de andere partijen (heraanleg centrum, 2 routes voor aan en afrijdend verkeer, nieuw wegtracé) kosten geld en zijn pakken de oorzaak van het probleem niet aan.

 

Wij willen daarenboven het industrieterrein zelf omvormen naar een ambachtelijke zone met duidelijke vermelding in de voorwaarden dat zware industrie, Seveso-bedrijven, transportfima’s, … zich hier niet meer kunnen vestigen.  Dit is dan de langetermijnvisie.  Uiteraard kan dat alleen bij nieuwe aanvragen opgelegd worden, maar zo bekomen we een uitdoofscenario.  Het duurt dan misschien nog 20 jaar, maar dan zijn we er tenminste mee bezig.  Eigenlijk had het gemeentebestuur dit 20 jaar geleden al kunnen doen.  Dan zaten we nu niet meer opgeschept met die overlast.

Milieu

Zwerfvuil is een zeer zichtbaar probleem, dat ondanks de huidige initiatieven voor veel overlast blijft zorgen.Dankzij meer preventie, opruimacties en repressie kunnen we vervuiling en dierenleed beter aanpakken. Wij pleiten voor  wij acties gestuurd vanuit de gemeente om alle burgers van klein tot groot bewust te maken van hun verantwoordelijkheid voor een propere aangename buurt.  Waarom geen zomerwandeling met als verrassingsthema 'zwerfvuil'?  Het afsluitmoment van de zwerfvuilactie mag niet enkel een parade van lokale politici zijn, en mag ook geen afsluiter zijn, maar wel een aanzet voor een  doorlopend anti-zwerfvuilbeleid.

 

Westerlo mag best wat meer ambitie tonen als het over de klimaatdoelstellingen gaat. De lokale politiek speelt een cruciale rol in de aanpak van de klimaatverandering. De voorbije zes jaar zijn op dat vlak verloren jaren, helaas.

 

Met Groen Westerlo in het bestuur nemen we iedereen mee in het klimaatverhaal. We willen energie besparen en alternatieve energie opwekken, bijvoorbeeld door zonnepanelen op daken van de gemeente. Via een burgercoöperatie kan iedereen mee investeren in deze energieprojecten.
Bomen en waterpartijen in de dorpskernen geven koelte en vangen water op bij stortbuien. Maar dan heb je politici nodig die niet alle open ruimte opofferen aan koning auto of woonuitbreiding.

Natuur en Open Ruimte

We horen het zo vaak: Westerlo is toch groen genoeg?
Vraag is: willen we dit in de toekomst ook behouden? 

 

Volgens een recente studie van Natuurpunt verdween er in Westerlo de afgelopen tien jaar maar liefst 367 m² open ruimte per dag. Concreet betekent dat: één voetbalveld om de twee weken. Westerlo raakt stilaan volgebouwd: een betonstop is nu nodig om ons groen te bewaren. Wij snijden geen nieuwe woonuitbreidingsgebieden aan.

 

Bestaande natuur en bossen verdienen de hoogste bescherming. We stoppen onmiddellijk met de kap van waardevolle bossen.  Onbegrijpelijk dat het huidig gemeentebestuur de toesteming geeft voor het kappen van 2 ha bos van het 'Engels Kamp' aan de Trienenkantlaan. Volgens het Agentschap voor Natuur en Bos gaat het hier om een biologisch zeer waardevol bos. Jammer genoeg kiest de gemeente ervoor om door te zetten met foute beslissingen uit het verleden. 

 

Nog een manier om open ruimte te sparen? Maak wonen in de dorpskernen zo aantrekkelijk mogelijk. Voor iedereen. Dus niet door alle beschikbare woonruimte vol te stouwen met luxeappartementen.

Leefbare Dorpen

Met de slogan Wervelend Westerlo wil CD&V je verleiden om voor hen te kiezen, N-VA heeft het over een Welvarend Westerlo. Wat dat zoal betekent? De Baobab Beach Bar, een openluchtdiscotheek in hartje Westerlo, krijgt zonder verpinken een vergunning. De omgeving mocht van ons gemeentebestuur maandenlang gratis meegenieten van de verkeersdrukte en lawaai tot diep in de nacht. In Oevel verdwijnt de buurtwinkel,  maar ons gemeentebestuur droomt nu al van een Leisure & Retailpark aan 't Kuipke. Wat dat precies inhoudt zullen de buurtbewoners pas merken zodra het project gerealiseerd is. 

 

Wat dringend nodig is, is een inperking van de ongeordende wildgroei aan luxeappartementen.  Het ruimtelijk structuurplan van Westerlo dateert intussen al van 2006 en is dringend aan herziening toe.  Focus moet liggen op kwaliteitsvol wonen. Het onroerend patrimonium van Westerlo verdient meer bescherming. Meer respect voor het authentieke karakter van elke dorpskern is nodig.

 

Zou het niet fijn zijn om inspraak te krijgen over de nieuwe bestemming van de vroegere rijkswachtkazerne, om informatie te krijgen en onze ideeën en bekommernissen te delen? Sinds 2017 wensen CD&V en N-VA de oude rijkswachtkazerne te verkopen in het kader van een strategisch project om de site en de omgeving op te waarderen en het dorpsleven levendiger te maken. Dure woorden om ‘uitverkoopplannen’ te verdoezelen.  Alle onderhandelingen voor de verkoop gebeuren nu achter gesloten deuren. Waarom geen infovergadering organiseren voor de buurt en alle belangstellenden? Meer ideeën leiden vaak tot betere ideeën. Dit prachtige gebouw mag niet verder verloederen en moet in handen van de gemeente blijven.

 

Denk eens uit de doos: nieuwe bouwvoorschriften maken kangoeroewonen mogelijk, bijvoorbeeld door grote huizen op te splitsen. Nieuwe projecten bevatten meteen voldoende groen en waterpartijen.

 

Willen we een groene gemeente zijn? Onze dorpsstraten en pleinen kunnen nog wel wat groener. Daarom moedigen we de aanleg van geveltuintjes aan. 

 

Verder houden we van levendige dorpen, maar wél met respect voor wie van rust en stilte houdt. Inspraak over wat er met je buurt gebeurt, is voor het huidig bestuur geen prioriteit. Maar wél voor ons.

Zorg

Hoog tijd voor een beter woonbeleid: zo lang mogelijk in eigen buurt

In opdracht van de Vlaamse Landmaatschappij onderzocht de KULeuven de vergrijzing, het wonen en de zorg op het platteland. Daaruit blijkt dat nieuwe maatregelen nodig zijn. De voorbije decennia zette ons land in op het bezit van een eigen woning. Omdat deze woningen niet aangepast zijn aan de noden van ouderen, startte de overheid de campagne ‘zo lang mogelijk wonen in eigen huis’ met bijhorende subsidies.

Maar ook dit beleid botst nu op zijn grenzen.

Vandaag worden we geconfronteerd met onze onaangepaste lintbebouwing en te weinig voorzieningen voor ouderen in de buurt. Dagelijks rijden thuisverplegers 15 keer de wereld rond, om één miljoen eenzame ouderen de nodige basiszorgen te geven, zonder dat er tijd is voor een babbeltje. De alternatieven zijn beperkt, want een assistentiewoning is duur. Het bejaardentehuis is vaak de laatste stap.

Hoog tijd dus voor een beter woonbeleid: zo lang mogelijk in eigen buurt. Groen wil gaan voor een woonaanbod in eigen buurt, dicht bij de kerktoren, winkels en zorginstanties. Bouwprojecten in de dorpskern kunnen een aantal woningen voor ouderen voorzien. Grote huizen kan je omvormen tot kleinere appartementen met gemeenschappelijke ruimtes of kangoeroewoningen. Voorzie een buurthuis en een oudervriendelijke omgeving. Niemand wordt verplicht om te verhuizen maar we investeren in een aantrekkelijk en betaalbaar alternatief.

 

Bij wonen in eigen buurt hoort Buurtgebonden zorg

Met de leeftijd neemt ook de kans toe dat je hulp nodig hebt bij dagelijkse activiteiten (poetsen, aan- en uitkleden, persoonlijke verzorging …). In de volgende decennia zal het aantal 80-plussers en ook het aantal zorgvragen sterk stijgen.

De overheid rekent er op dat het directe netwerk van de zorgvrager meer zorg en opvang kan bieden.(dit heet: vermaatschappelijking van zorg). Die overheid gaat blijkbaar nog uit dat zorg en opvang gebeurt in het traditionele zin waar iemand die zwaar zorgbehoevend  is wordt bijgestaan door een inwonende partner, ouder … Steeds meer mensen zijn echter alleen. Ook steeds meer 80+ ers zijn alleen. Ze waren ooit mantelzorger van hun partner, maar zijn intussen weduwe of weduwnaar. Kinderen zwermen verder uit en wonen niet langer in de buurt van hun ouders. Werken tot 65 jaar betekent dat de leeftijdsgroep die vandaag het meeste zorg opneemt, de ‘sandwich- generatie ‘ de 55-65-jarigen,  minder tijd en ruimte heeft om de kleinkinderen op te vangen en zorg te verlenen aan hun hoogbejaarde ouders. De vraag naar mantelzorgers neemt toe, het aanbod daalt jaar na jaar.

Wie ondersteuning nodig heeft bij de activiteiten van het dagelijkse leven, kan terecht in het lokale buurthuis waar wijkbewoners terecht kunnen voor informatie, ontmoeting, of ontspanningsactiviteiten.

Een sterke buurt zorgt voor minder vereenzaming. Dat kan met een netwerk van buren die elkaar helpen of even tijd maken voor een praatje.

Als er geen natuurlijke mantelzorger of vrijwilliger aanwezig is, kan het lokale dienstencentrum iemand inschakelen die zich opgaf als buurtvrijwilliger. Het lokaal dienstencentrum wordt de draaischijf voor de organisatie van de vrijwillige zorg en hulpverlening in de buurt. Een alleenstaande is ziek, een oudere kan niet naar buiten wegens te barre weersomstandigheden, een alleenstaande moeder heeft een ziek kind en zoekt iemand om haar andere kind naar school te brengen.

Buurtgerichte Zorg pleit ervoor om met alle zorg- en welzijnsactoren lokaal samen te werken, dicht bij de zorgbehoevenden.

 

Westerlo dementievriendelijke gemeente

In Vlaanderen leven naar schatting 116 000 mensen met dementie. In België wordt hun aantal op 175 000 geraamd. Minstens 3 000 van hen zijn jonger dan 65 jaar (= jongdementie). Door de vergrijzing zal het aantal mensen met dementie toenemen van 100 000 in 2010 tot 200 000 in 2050.

Dementie is geen toestand, maar iets dat altijd in wording is: een persoon met dementie is niet zomaar bepaalde, overwegend verstandelijke, vermogens kwijt. Hij of zij is ze voortdurend aan het verliezen. Er is een leemte van ongeveer 1 jaar tussen de eerste symptomen van dementie en het melden ervan aan een vriend of de eigen partner.

Pas 2 tot 3 jaar na de eerste tekenen stellen artsen de diagnose. Mensen met dementie leven gemiddeld 8 jaar met de ziekte. Gedurende het ziekteproces neemt zowel het aantal klachten als de ernst ervan toe.

70 % van de mensen met dementie wonen thuis en worden verzorgd door hun familieleden, mantelzorgers en/of andere verzorgers. Mensen met dementie zijn almaar vaker aanwezig in het straatbeeld. Niet alleen de familie die voor de dementerende zorgt maar ook kleinkinderen, buurtbewoners, winkeliers, bankiers, hulpverleners … worden ermee geconfronteerd en weten onvoldoende hoe met hen om te gaan.

In het verleden waren er al mooie initiatieven: dementievriendelijke gemeente, schoolprojecten over dementie.  Als we echt naar een inclusie van de groeiende groep mensen met dementie willen gaan, is volgehouden aandacht nodig.

Groen wil dat de gemeente haar burgers informeert over hoe goed samenleven met mensen met dementie. Ze doet daarvoor een beroep op kunstenaars, middengroepen, wijkverenigingen, en creatieve groepen… Daarbij is er aandacht voor juridische, psychische, fysische, familiale aspecten van dementie.Doelstelling hiervan is:- de bevolking er op wijzen dat mensen met dementie gewone medeburgers zijn, die evenwel een bijzondere aandacht vragen- de angst voor personen met dementie bespreekbaar maken- aantonen dat mensen met dementie een waardig leven kunnen leiden en van het leven kunnen genieten- het openbaar debat bevorderen, met name over nieuwe woonvormen en zorgmogelijkheden.